شرح الفية ابن مالک

15. مشهد؛ گوهرشاد؛ شماره نسخه: 553 آغاز: بسمله قال محمد هو ابن مالک ... ش الكلام المصطلح عليه عند النحويين عبارة عن اللفظ المفيد؛ انجام: من وجهه الثاني هلم فانهم الزموا ادغامه. و ما يجمعه عنيت قد كمل ... و صحبه المنتجبين الخيره. تمت. کامل، در پشت صفحه اول با خط مغایر آمده که این شرح از ابن ناظم می‌باشد، لکن باید جز آن باشد. شرحی است تحقیقی و نسبتاً مفصل که ناظر بر ابن ناظم می‌باشد. ابتدا یک بیت از الفیه را با رمز «ص» می‌آورد و سپس با رمز «ش» آن بیت را گزارش می‌نماید. در باب حال آمده «... خلافاً للفارسی و قول ابن المصنف ان هذه الصورة ممنوعة بلا خلاف ليس بجيد ...»؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 13؛ مهر: حاج سید سعید؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج مشکی، 17 سطر (15/5×9/5) [ف: 2 - 663]