شرح الفیه ابن مالک

مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 6439 آغاز: بسمله الف الف حمد يؤلف بين اشتات النعم لمالك الف بين اللوح و القلم ... قال فعل ماضی مفرد مغایب مذکر از باب فعل يفعل اجوف واوی؛ انجام: که مخصوص است و مقدم شده است بر فعلش که نعم باشد. واجعل كبئس ساء واجعل فعلا ×× من ذی ملامه كنعـم مسجلا خط: نسخ، بی‌کا، تا: اواخر قرن 13؛ واقف: مهدی قدوسی، اسفند 1319؛ کاغذ: شکری فرنگی، جلد: پارچه، 159گ، اندازه: 16×19سم [ف: 12 – 129]