شرح الالفية

2. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 1826/2 آغاز: و الصرف تنوین تمکن صرف ×× عن مفرد مجرد لاینصرف صرف تنوین تمکن است منع شده است از اسم مفرد مجردی که غیر امکن است؛ انجام: و لایجوز ذکر فعل القسم ×× فی التاء کالو او بتعویض نمی. و آشکار است برهنه بودن مکان ورود قسم ... تا عوض از واو آمده است. متن جز خلاصه الفیه ابن مالک است و شرح به فارسی است و در آن آمده «مصنف دام ظله» و «مصنف ادام الله تعالی ظله فرمودند»؛ خط: شکسته نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ کاغذ: فرنگی، جلد: مقوا، 62گ (7پ-68ر)، 18 سطر (10×19)، اندازه: 13×24سم [ف: 8 - 423]