شرح اشعار حافظ

1. تهران؛ نوربخش؛ شماره نسخه: 779/1 آغاز: شرح قواعد عرفا و شعرا بدان که مجملی از اصطلاحات عرفا که در قواعد شعر استعاره می‌نمایند ... غرض از میخانه عبارت از اصل ماهیت انسانی است که جامع کمالات حق است و پیمانه عبارت از اصل حقیقت است؛ انجام: و عود در گذشته آن نیست و به فکر موت بیفتی و ترک گناه کنی. بعد از آن تم الکلام 1220 گفتاری است که در عنوان آن آمده: «شرح قواعد عرفا و شعرا» اما نویسنده توجه به اشعار حافظ داشته و پس از تفسیر کلماتی مانند: میخانه و پیمانه و دیرمغان به شرح تعدادی از اشعار حافظ می‌پردازد و گاه آیت یا روایتی در تأیید مضمون آن شعر می‌آورد. از جمله اشعار دو بیت نخست از نخستین غزل دیوان و دو بیت از غزل دیگر است با این مطلع: «ساقی به نور باده برافروز جام ما ...» و در شرح دو بیت غزل نخست چنین گوید «یعنی ای ساقی بدور انداز کاسه و برسان او را، غرض از ساقی عقل است و غرض از کاسه موجودات و ممکنات است. یعنی ای عقل به جلوه در آورد و در نظر من موجودات را»؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ کاغذ: فرنگی سفید، جلد: تیماج مشکی، 6گ (1-6)، 13 و 17 سطر، اندازه: 10/5×15سم [نشریه: 13 - 161]