شاهنامه

44. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1101 خط: نستعلیق خوب، بی‌کا، تا: ظاهرا در نیمه قرن 10؛ افتادگی: انجام؛ در متن و حاشیه، با پنج سرلوح زیبا، مجدول مذهب، دارای دو مقدمه که یکی از آنها عین آن است که آقای قزوینی (محمد) در اطراف آن شرح مفصلی نگاشته‌اند (درج 2 بیست مقاله ایشان منتشر گردیده) و دیگری که در آغاز نسخه است تاریخ مختصر و پادشاهان طبقات چهارگانه (پیشدادیان، کیانیان، اشکانیان و ساسانیان) را در جدول‌هایی شامل نام آنان و پدران و لقب و آثار آنها و مدت پادشاهی و پیغمبران معاصر آنان می‌باشد و بدین گونه آغاز می‌گردد: «بسمله الحمدلله رب العالمین ... اما بعد بباید دانست که از روزگارم آدم صفی که پدر نخستین آدمیان»، پس از فهرست پادشاهان بدین گونه آغاز می‌گردد: «سپاس مرخدایرا که خداوند دو جهانست و آفریدگار زمین و زمانست» و در ذیل این مقدمه نیز هجونامه‌ای که فردوسی برای سلطان محمود ساخته، گذارده شده و پس از این مقدمه که بنا بر اصطلاح آقای قزوینی بایستی مقدمه اوسط باشد، مقدمه کهنه شاهنامه که بخش بزرگی از آن متعلق به شاهنامه ابومنصوری است نگارش یافته و آغاز آن این است: «سپس آفرین خدایرا که این جهان و آن جهان آفرید» و در پایان این مقدمه فرهنگ لغات شاهنامه، چنان که در آخر مقدمه بایسنقری نیز می‌باشد نگارش یافته و نسخه در حدود پنجاه و چهار هزار بیت است؛ کاغذ: خان بالغ، جلد: تیماج مذهب، 601گ، 45 سطر، اندازه: 16×29سم [ف: 3 - 348]