سیر و سلوک

32. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 12574/4 آغاز: سپاس و منت وجودی را که کنه کمال کاملین از احصای اسمای او مقصر است و دیده‌های اعمی از انوار صفات او مبصر؛ انجام: و بیان این کلام بسیار است و محامل بیشمار و لیکن شمه ای نموده شد تا به از هیچ ناگفته و ناشنوده باشد و الله اعلم بالصواب. رساله مختصری است در سیر و سلوک؛ خط: نستعلیق، کا: جم، بی‌تا؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 5گ (67ر-71ر) [ف: 36 - 113]