سیر و سلوک

27. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 7885/1-53/95 آغاز: محکم رای عقل در محکمه قضاش دم نزد و رحیمی که نسیم لطفش هر بی برگی را در برگرفت رساله کوتاه و مهمی است در عرفان و سیر و سلوک. مؤلف شیعه امامیه است و ابتدا خطبه‌ای در توحید و مدح حضرت پیامبر (ص) و حضرت علی علیه السلام آورده، پس از آن مناجاتی به نظم و نثر ذکر کرده و سپس مطالب کتاب را در چند فصل یاد کرده و نسخه ما از آخر افتادگی دارد. به همین جهت تعداد فصول کتاب معلوم نیست. عناوین فصول: 1. مبدا سلوک، 2. معرفت سلوک، 3. مقامات سلوک، 4. نصیحت سالک راه مبین، 5. بدو سلوک، 6. بیان وحدت، 7. تجرید سالک، 8. قاعده و طریقت، 9. تحمل استغناء، 10. آغاز فطرت انسان، 11. اشرف احوالات، 12. بیان دل انسان، 13. تصفیه دل، 14. دیباچه عشق، 15. حقایق عشق، 16. حالات عشق، 17. بیان نفس، 18. مخاطبت نفس، 19. معاملات، 20. جد و اجتهاد، 21. صحبت و متابعت، 22. ترک خلق، 23. صبر و تسلیم، 24. کشف معنی. مؤلف در اثنا اشعاری می‌آورد که گویا اغلب آنها سروده خود وی است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ 65گ، 13 سطر، اندازه: 15×20سم [ف: 4 - 2360]