سیاست نامه

« 1: سپاس خدای را عز و جل که آفریدگار زمین و آسمان و روزی دهنده بندگانست و شناسنده آشکار و نهان و آمرزنده گناهانست و درود بر بهترین خلایق محمد بن عبدالله علیه الصلوة و السلام که مهتر پیغمبرانست و گزیده خدای جهانست و دارنده فرمانست و بر یاران و عترت او اجمعین بنده حسن الطوسی چنین گوید که چون تاریخ سال چهار صد و هفتاد و اند آمد پروانه اعلی سلطانی شهنشاهی معز الدنیا و الدین ابوالفتح ملکشاه بن محمد یمین امیر المؤمنین اعز الله انصاره و ضاعف اقتداره به بنده و دیگر بندگان برسید که هر یک در معنی ملک اندیشه کنید و بنگرید تا چیست که در عهد روزگار ما نه نیک است و بر درگاه و در دیوان و بارگاه مجلس ما شرط آن بجای نمیارند یا بر ما پوشیده شده است و کدام شغلست که پیش از این پادشاهان شرایط آن و ملوک است و در روزگار گذشته بوده است از ملوک سلجوق بیندیشید و روشن بنویسید و بر رای ما عرضه کنید تا در آن تأمل کنیم و بفرمائیم پس از این کارها دینی و دنیاوی بر آئین خویش رود و آنچه دریافتنی است دریابیم و شرط هر شغلی و دنیاوی بر آئین خویش رود و آنچه دریافتنی است دریابیم و شرط هر شغلی بر قاعده خویش و فرمان ایزد تعالی بجای فرمائیم آوردن و آنچه نه نیک است و پیش ازین رفته است در توانیم یافت که چون ایزد تعالی جهان و ملک جهان را بما ارزانی داشت و نعمتها بر ما تمام گردانید و دشمنان ما رامقهور کرد نباید که هیچ چیز در مملکت ما بعد از این بر نقصان یابر خلل یا خلاف شرع و فرمان ایزد تعالی رود بنده آنچه درین معنی دانسته بود و دیده و بروزکار تجربه افتاده و از استادان آموخته درین خدمت شرح داد و این خدمت را بر پنجاه فصل نهاد (که در نسخه چاپی نیست) »