سفرنامه بنجامین

3. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 2257 آغاز: در زمستان سنه هزار و هشتصد و هشتاد و دو و سنه هزار و هشتصد و هشتاد و سه بر طبق مصلحت و صوا بدید مجلس وکلای ملتی ممالک متحده آمریکا که لازم دانستند سفارتی در پای تخت ایران داشته باشند (آرتور) رئیس جمهوری مصنف این کتاب را بسمت وزیر مختاری مأمور دربار ایران فرمود ... از بحر اسود تا سرحد ایران صبحی خوش از ماه مه کشتی ما بسمت طرابزان روانه بود در طرف دست راست ما سلسله از تپه‌های بلند آسیای صغیر با گردنه‌های متشعشع از اشعه آفتاب و مزین از نبات و گیاه دایمی مشهود بود؛ انجام: نصیرالدوله متغیر شده گفت چرا راه مرا مسدود کردی تو که بیشتر از یک الاغ دار نیستی الاغدار فوراً جوابداد منهم مثل تو حق دارم که ازین راه عبور کنم من آدمی هستم که خبر میرانم و شما خری هستید که آدم میرانید نصیرالدوله از اینجواب جسورانه مناسب الاغدار بقدری خوشش آمد که بنوکرهای خود امر نمود با الاغ دار کاری نداشته باشید. ترجمه خانه زاد دولت ابد مدت اوانس مترجم فرانسه و انگلیسی 3 شهر رجب المرجب 1305. جلد اول؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: 1305ق؛ افتادگی: انجام؛ در حاشیه صفحه اول چنین رقم رفته: «این جلد اول کتاب بنجمن از اول الی آخر خوانده شد شهر رمضان 1305»؛ مجدول، بایک سرلوح؛ مهر: علی اکبر بن حسین الحسینی، اعتماد حضور؛ کاغذ: فرنگی آبی، جلد: مقوای روکش مخمل سرمه‌ای، 319ص، 12 سطر، اندازه: 21×33سم [ف: 5 - 517]