سرمشق جنون

1. تبریز؛ ملی؛ شماره نسخه: 2546 آغاز: بسمله. سبحانک اللهم یا ذا الجود و الکرم الذی علم بالقلم ... شبی شاهد تجرید را یار بودم و باده توحید را طلبکار با دل در میان رازی داشتم و با دولت اندیشه عرض نیازی ... و «بسمله. سرمشق جنون عاقلان سپاس خدای یکتائی است که دلهای دیوانه را بآفریدن سلسله موئی در زنجیر کشید؛ انجام: دیگر مطابق تحفة المؤمنین نوشته در جوف عریضه است و گر زیاده خدای نخواسته باشید موافق نسخه ترتیب فرمائید باقی ایام افاضت بکام باد. و « ... و از منت کجا یاد آید و تا یادت کجا از من ناشاد اکنون وصیت ایام جدائی را همین رباعی کافی: ای دوست چه من دل فکارت نبود ×× چون در گذرم خاطر زارت نبود / از لاله تربتم بجو داغ دلم ×× هر چند بتربتم گذارت نبود ... » و « ... که تا پرده کفر از هم درند ×× بدولت گرایند و دین پرورند.» خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: 1246-1247؛ با دیوان مدهوش در یک مجلد است؛ کاغذ: چرمی یشمی، جلد: چرمی یشمی، 73ص (13+26+12+22)، 30-16 سطر در متن و حاشیه، اندازه: 18/5×29سم [ف: 3 - 1344]