سبعه حسنیه

تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 10247 آغاز: بسمله، هذا کتاب سبعه حسنیه من کلام اقل السادات سید رضا متخلص به فروغ، در ستایش ولی مطلق و خلیفه بر حق: تا یار فکند از رخ گل نافه چین را ×× آراست خورشید فلک روی زمین را؛ انجام: مرا این عمر ... که مدح تست (؟) در آفاق جهان یکسر خجسته یادگار ... انجامه: تمت قصاید المشتملة علی مدح اسدالله الغالب مظهر العجایب علی بن ابیطالب علیه و آله السلام من تألیفات احقر العباد سید رضا المتخلص به فروغ بن سید ابراهیم سنه 1291 در غرقه درس دولت منزل اشرف الاعیان حاجی محمد صادق خان ادام الله عمره و دولته. راقم الحروف نیز خود مصنف این کتاب و لقد فرغت من تسویدها در 17 شهر ربیع الثانی امید که به چشم رضا نگرند و از خطایش در گذرند. خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: 17 ربیع الثانی 1291ق، جا: غرفه درس اشرف الاعیان حاجی محمد صادق خان؛ کاغذ: فرنگی نخودی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 90گ، ابعاد متن 7×12، اندازه: 11×17/5سم [ف: 19 - 328]