الاجماع

2. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 11815/7 آغاز: أصل الكلام فى الاجماع و تحقيق الكلام فيه يستدعى رسم مقامات؛ انجام: أن أكثر المتقدمين كالسيد المرتضى و ابن زهرة و ابن ادريس و ابن البراج على عدم رساله‌ای است اصولی در مبحث اجماع، در چندین مقام، از مؤلفی ناشناس که از استاد خود به نام «السید الأستاذ دام ظله»، «الفاضل الأستاذ» یاد می‌کند. در یک موضع از کتاب (برگ 186) از استاد خود با این تعبیر یاد می‌کند «قال السيد الأستاذ دام ظله نقلاً عن خاله العلامة المجلسی»، چنانچه استاد مؤلف خواهرزاده بی‌واسطه علامه مجلسی باشد کسی جز میر محمد صالح فرزند عبدالواسع حسینی خاتون آبادی نخواهد بود، ولی با توجه به تاریخ درگذشت وی (1116 یا 1126ق) ایشان مراد نیست، اگر استاد مؤلف خواهرزاده با واسطه علامه مجلسی باشد چنانچه در «ریحانة الأدب» تصریح شده، وحید بهبهانی مادرش دختر نورالدین، فرزند محمد صالح مازندرانی (داماد مجلسی اول) بوده و از سوی دیگر در درس و ... از علامه مجلسی با عنوان «خال» یاد می‌کرد و کاملاً از هر لحاظ درست درمی‌آید، مگر این که در این اثر از استاد خود با عنوان «دام ظله» یاد کرده که متوفای 1231ق است. ظن قوی می‌رود که یک واسطه هم افزوده شود یعنی منظور از «استاد» آقا محمد علی کرمانشاهی فرزند علامه وحید بهبهانی باشد که در این صورت مؤلف ما، یکی از شاگردان وی (آقا محمد علی کرمانشاهی درگذشته 1216ق) خواهد بود والله أعلم. تاریخ تألیف این نسخه، بعد از سال 1231ق می‌باشد؛ خط: نستعلیق تحریری، کاتب = مؤلف، تا: قرن 13؛ افتادگی: انجام؛ نسخه را در حاشیه مؤلف تصحیح کرده، دارای حواشی با نشان «منه» که از خود مؤلف است؛ 15گ (182-196)، 31 سطر، اندازه: 19×12سم [ف: 30-42]