زینة القرآن

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 426/16 کر آغاز: بلگل که قرآنده اون یدی یرده هر کم وقف اتسه نمازی باطلدر و هم کافر اولور، اول سوره بقره ایچنده فلما أضائت ما حوله وقف اتسه؛ انجام: الثابع [كذا] عشر سورة الماعون ایچنده فویل للمصلین وقف اتسه الذین هم بشلسه کافرر اولور، یعنی وای اول کشیکه کم تکریه غا ایدر دیمک اولور؛ تمت الکتاب بعون الله تعالى خط: نسخ مایل به نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 11؛ در برگ 118پ روایتی نبوی به روایت انس بن مالک و ابوسعید خدری به نقل از تفسیر کبیر (فخر رازی) در بیان اسامی شیطان در سوره فاتحه که انجام آن افتاده، و نیز در برگ 119ر برگی الصاقی که به نظر می‌رسد آغاز یک رساله‌ای ناتمام به ترکی در تجوید باشد، آغاز آن چنین است: «و دخی بلگل که تجوید لغتده معنسی وارد اصطلاح معنسی وار، لغتده معناسی اتقاندر، یعنی بزک اوقومق اصطلاح معنسی حرف ینه مستحق اولورسه ادغامدن اظهار دن ...»، در برگ 119پ فایده‌ای در تجوید به ترکی عثمانی همچنین در برگ الصاقی (120ر-120پ) شبیه همان برگ پیش گفته که در واقع تعلیقه‌ای کوتاه است به زبان عربی بر یک منظومه در تجوید که متن آن شناخته نشد، لیکن در انجام آن کلمه «طاش کوپری» آمده است که قاعدتاً بایستی منظور، صاحب مفتاح السعادة، مصطفی طاشکوپری زاده بوده باشد؛ کاغذ: فرنگی نخودی، 2گ (117ر-118ر)، 13سطر، اندازه: 7/5×11/5سم [ف: 40/2 - 102]