ریاض الابرار فی مناقب الائمة الاطهار

12. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 203/1 معزی آغاز: سد ابوابهم الا باب على اقول فيكون قد اخرجهم من المسجد مرتين الجوهرة العاشرة فى انه اجتمع فيه عليه السلام خصال الانبياء عليهم السلام؛ انجام: قد ظهر على الناس منه دلايل و كرامات و سعادات اللهم اسعدنا بزيارته ... قد تم ما اردنا جمعه من مناقب رسول الله صلى الله عليه و آله و ابن عمه و أخيه اميرالمؤمنين ... و يتلوه انشاء الله تعالى مناقب اهل العبا فى هذه المجلده من كتاب رياض الاحباب كتبه مؤلفه الفقير الى الله الغنى نعمت الله الموسوى الحسينى الجزايرى عفى الله تعالى عن ذنوبه يوم الثلث شهر شوال ختم بالاقبال ... عام السابع بعد المائة و الالف فى محروسة شوشتر غفى دارنا الغربيه من الجامع الاعظم حامدا مصليا مسلما. جلد1؛ خط: نسخ، کا: محمدصادق بن علی موسوی، تا: پنج‌شنبه 23 جمادی الاول 1288ق؛ افتادگی: آغاز؛ تاریخ تألیف این جلد شوال 1107 در شوشتر بوده، با نسخه اصل مقابله شده، با نشان بلاغ، رکابه‌دار، دو برگ معنای حدیث لاتعادو الايام فتعاديكم آمده، سپس 2 برگ (161-162) از کتابی اصولی، سپس در 2 برگ (163-164) عوامل فی النحو آمده، 4 برگ (165-168) از کتابی کلامی آمده است. بعد از رساله ملاجعفر استرآبادی 6 برگ (177-182) از کتابی اصولی، یک برگ منتخبی از کتاب حجة البیان، سپس 5 برگ (184-188) از تفسیر مجمع البیان در 11 (189-200) برگ ادامه (201-240) بخش‌هایی از کتابی اصولی و برخی از فواید تاریخی نگاشته شده، سپس بخشهایی از کتابی اصولی (201-240) و از برگ 241-319 منتخبی از مجمع البیان است. برگ آخر نقلی از افسانه عوج بن عنق است؛ تملک: صادق بن علی، محمدرضا دزفولی رمضان 1325؛ 159گ (2ر-160ر)، 15سطر (10×14/5)، اندازه: 15/5×21/5سم [ف: 39 - 126]