رؤیای صادقه

2. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 4458-22/178 آغاز: چه خواهند کرد واین بدن ضعیف رادرچه مؤاخذات خواهند آورد ودست به هر دامنی می‌زدم وتمنای نجات از هر مأمنی می‌جستم تمام صدای وانفسا جوابم بود وفریاد واحسرتا؛ انجام: کلیات سعدی را از طاقچه برداشته باز کرد این غزل آمد وچشم محبت وانسانیت را روشن نمود. تن آدمی شریف است به جان آدمیت ×× نه همین لباس رعناست نشان آدمیت از انجام ناتمام مانده؛ خط: شکسته، نستعلیق، کا: گویا به خط مؤلف، تا: قرن 14؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 42گ، اندازه: 12×18سم [ف: 4 - 1981]