روضه خوانی

7. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 6820-34/190 آغاز: وداع زینب با برادر. روز عاشورا چه شد عازم به میدان بلا ×× شاه مذبوح از قفا / دامنش بگرفت زینب با دو چشم پربُکا ×× کی برادر جان بیا؛ انجام: ای عزیز حضرت خیر البشر ×× تار گوهر از غمت شد نوحه گر / مجمع سینه زنان را سربه سر ×× کردن محزون از عزای شاه دین بیاضی است شامل اشعاری در مراثی سید الشهداء و نوحه‌های سینه‌زنی که شخصی به نام ابوالقاسم در این نسخه آنها را نوشته است، برخی از اشعار تخلص «محزون» دارد؛ خط: نستعلیق، کا: ابوالقاسم، تا: قرن 14؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 140گ، سطور چلیپایی، اندازه: 10×20سم [ف: 2 - 648]