شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
پیوند کوتاه:
/m/159115
نشان‌های نسخه‌شناسی و کالبدشناسی
اصل نسخه (دستخط مؤلف)
—
حواشی به خط مؤلف
—
تذهیب و سرلوح
✓
نگاره و نقاشی
—
تصحیح‌شده (مصحح)
—
دارای حواشی (محشی)
✓
سطور مجدول (جدول‌بندی)
—
دارای رکابه (پای‌صفحه)
—
مقابله و بلاغ
—
چاپ عکسی / فاکسیمیله
—
مشخصات کاتب و تاریخ کتابت
- نام کاتب:
- سید حسن بن سید علی بن جمال الدین بن سید حسن بن سید جلال الدین بن سید قطب الدین حسینی ابا و اما
- تاریخ کتابت:
- رجب 1079ق (1079 هـ.ق)
- محل کتابت:
- نامشخص
- ردیف ثبت در مأخذ:
- ردیف 205 (در فنخا)
ویژگی‌های مادی و ظاهری نسخه
- نوع و اقلام خط:
- نسخ
- تعداد برگ و سطر:
- 172 برگ • -
- ابعاد و اندازه (سانتی‌متر):
- 19×25سم
- کاغذ و جلد:
- کاغذ نامشخص • جلد نامشخص
آغاز نسخه
رساله
« الحمدلله رب العالمین ... اما بعد، فان لی اخا جلیلا و صاحبا جلیسا و محبا عظیما قد ال الى التصوف الباطل ... فرایت ان اكتب ما يسنح لى فی الخاطر فی بطلان مذهبهم ...» و بعد از یک مقدمه عربی کل باب 16 از کتاب تبصرة العوام فی معرفة مقالات الانام تألیف علم الهدی را آورده و همچنین از فتح الله صاحب التفسير الوسيط به عنوان مولانا نام برده »
یادداشت‌های انتقادی و تصحیحی فهرست‌نگار:
•
اجازه روایی متوسطی از یوسف بن احمد بن ابراهیم بحرانی به سید محمد بن میر محمد علی موسوی در 14 شوال سال 1172ق، در سه صفحه آخر رساله‌ای به فارسی در رد و بطلان صوفیه که کاتب آن را تمام نکرده است. آغاز رساله: «الحمدلله رب العالمین ... اما بعد، فان لی اخا جلیلا و صاحبا جلیسا و محبا عظیما قد ال الى التصوف الباطل ... فرایت ان اكتب ما يسنح لى فی الخاطر فی بطلان مذهبهم ...» و بعد از یک مقدمه عربی کل باب 16 از کتاب تبصرة العوام فی معرفة مقالات الانام تألیف علم الهدی را آورده و همچنین از فتح الله صاحب التفسير الوسيط به عنوان مولانا نام برده
فنخا
مشخصات مأخذ و استناد فهرست‌نگاری:
فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.
جلد 17 • صفحه 63 • ردیف 205
متن فنخا (مأخذ نسخه خطی):
205. شیراز؛ علامه طباطبائی؛ شماره نسخه: 214
جلد دوم؛ خط: نسخ، کا: سید حسن بن سید علی بن جمال الدین بن سید حسن بن سید جلال الدین بن سید قطب الدین حسینی ابا و اما، تا: رجب 1079ق؛ محشی، اجازه روایی متوسطی از یوسف بن احمد بن ابراهیم بحرانی به سید محمد بن میر محمد علی موسوی در 14 شوال سال 1172ق، در سه صفحه آخر رساله‌ای به فارسی در رد و بطلان صوفیه که کاتب آن را تمام نکرده است. آغاز رساله: «الحمدلله رب العالمین ... اما بعد، فان لی اخا جلیلا و صاحبا جلیسا و محبا عظیما قد ال الى التصوف الباطل ... فرایت ان اكتب ما يسنح لى فی الخاطر فی بطلان مذهبهم ...» و بعد از یک مقدمه عربی کل باب 16 از کتاب تبصرة العوام فی معرفة مقالات الانام تألیف علم الهدی را آورده و همچنین از فتح الله صاحب التفسير الوسيط به عنوان مولانا نام برده؛ 172گ، اندازه: 19×25سم [نسخه‌پژوهی: 2 - 169]