روض الجنان

10. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 3334/1 آغاز: برابر؛ انجام: و ليقصر على هذا القدر حامدين مصلين على نبيه ... و آله المطهرين اولى الخطر ما بقى للسماء الغبراء عين و اثر. خط: شکسته نستعلیق، کا: معزالدین احمد مکنی به احمد فرزند صفی الدین محمد، تا: 1006ق؛ در روضه 7 از حدیقه 5 نسخه حاضر 5 منظر است (در نسخه شماره 1833 روضه 47 منظر دارد) و منظر 5 در اثبات تجرد نفس است از ماده، مبنی بر 3 مقدمه و در پایان آن می‌گوید: «در این دو مقدمه مباحثی بزرگ است و شاید آنها را در رساله‌ای که باین کتاب الحاق خواهم کرد گرد آورم»؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: تیماج قرمز، 296ص (1-296)، قطع: رقعی [ف: 10 - 1131]