روزنامه سفر محمد تقی پیشخدمت

تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 1979 آغاز: خداوندیرا ستایش سزاست و نیایش رواست که دانش از چون و چند مبراست ثنا در وصفش حیرانست و ستایش کمالش از نقصان تعالی شانه و عظم برهانه و صلوات بر روان ختم رسل عقل کل خواجه مطلق پیغمبر بر حق حبیب اله پشرو این بارگاه محمد کازل تا ابد هر چه هست بآرایش نام او نقش بست ... محمد تقی که هر چند این چاکر را قدر آن نبود که در معرض حضور و شهود خدام بهرام غلام آستان سلطنت عظمی و اولیای دولت دوران مدت خلافت کبری از نشر اخبار و بسط آثار و ترتیب حکایات و تکیب روایات عرضی رود ... ولی از آنجا که خانه زاد مأموریت داشت بحکم المأمور معذور خاطر بترتیب این مقالات گماشت ... سوم سه‌شنبه نوزدهم شهر جمادی الاخر هنگام حرکت خواستم شرفیاب آستان شوم و مجدداً اذن خروج طلبم وقتی رسیدم که موکب فیروزی کوکب بعزم قصر از دارالخلافه حرکت فرموده بودند شرف بار ممکن نشد؛ انجام: دوشنبه غره شهر شعبان المعظم صبح زود برخواستم صاحب خانه آمد میگفت که بنده پسر حاجی نادعلی چیت ساز میباشم اگر توجهی از سرکار بشود الان قلمکار و چیتی خواهم ساخت که همه استادان بگویند از مال فرنگ بهتر است و چاکر وعده عرض کردن بخاک پای مبارک کرد ... آنچه مشخص گردید دو ماهست که در تدارک موکب مسعود اقدس همایونی بوده و دقیقه نغنوده اولیای دولت قاهره را دعاگوی و رعایای سلطان جم نشان را دلدار و دلجو (در این موضع نسخه پایان پذیرفته است). خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ مجدول زرین؛ کاغذ: اصفهانی نباتی، جلد: تیماج سرمه‌ای، 72ص، 9 سطر، اندازه: 13/8×22سم [ف: 5 - 501]