روح

2. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 322/1-2/142 آغاز: بسمله. حمدله و صلاة. و بعد بدانکه روح در قالب نیست اما آشکارا در قالب است به حکم آنکه او غیب است و قالب عین و هرگز غیب را در عین بند نتوان کرد و آمیخته نیست که در مکانی قرارگیرد؛ انجام: اگر العیاذ بالله بکلام الله هیچ نقصان نرسد همچنانکه صورت وجیه چون از میان بر می‌خواست ... جبرئیل هیچ نقصان نرسد. رساله عرفانی کوتاهی است در بیان روح و غایب بودن و عیان بودن آن، شاید از نوشته‌های عین القضات باشد؛ خط: نستعلیق، کا: محمد علی، تا: 1288ق؛ 4گ، 15 سطر، اندازه: 13×20/5سم [ف: 4 - 2066]