روح

2. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 1038/10 آغاز: بسمله و حمد و صلوة و اعلم ان الروح الاعظم الذی فی الحقيقة هو الروح الانسانی مظهر الذات الالهية من حيثية ربوبيتها؛ انجام: فمن تحقق له حال الرب مع المربوب تحقق له ما ذكرناه و هو الهادی الى سواء السبيل. در این رساله که از برخی از صوفیان دانسته شده از «روح اعظم» که پرتو و نمایش پروردگار است گفتگو گردید؛ خط: شکسته تعلیق، بی‌کا، تا: با تاریخ 1056ق؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج سرخ، 2گ (73پ-74ر)، 31 سطر (9/5×19/5)، اندازه: 11×26سم [ف: 3 - 269]