رعنا و زیبا

« خداوندا به رعنا قامتانت ×× به شوخی‌های زیبا گل رخانت / به ریحان خط خورشید رویان ×× به چینی کاکل زنجیر مویان / به سیاحان صحرای خیالت ×× به ملاحان دریای ملاحت / که آتش در دل بیتابم افکن ×× چو خس در دامن سیلابم افکن / ره باد خزان در باغم انداز ×× شرر در پنبه زار داغم انداز / ز بی دردی دلم بسیار بشکست ×× برای من دل بی عشق تنگ است / اگر یکدم نخوانم نامه عشق ×× بخونم غرقه گردد جامع عشق / شنیدند و گرفتند و کشیدند ×× عجب زهری از آن ساغر چشیدند. »