الرضاعية

3. تهران؛ شورا؛ شماره نسخه: 605/1-طباطبائی آغاز: بسمله القول في الرضاع و ثبوت الحرمه به في الجمله اجماعی بل ضروری و یدل على ذلك ... عمومات و اطلاقات كثيره؛ انجام: ثم انه بما ذكرنا من الفروع و الاحكام تقدر انت باستنباط فروع كثيره و احكام غير عديده. تمت الرسالة الرضاعيه بالتوفيق و العنايه من الله سبحانه. و فرغ من كتابته في يوم الخميس ثاني شهر جمادی الاولى من شهور تسع و خمسين و ماتين بعد الالف ... كاتبها مهدی بن زلفعلى السنجانی التمس من قارئها ... الدعاء الخير. رساله‌ای است در سه مقام که از تألیفات نیمه دوم قرن دوازده به نظر می‌رسد: 1. قدر الرضاع المحرم، 2. الشروط، 3. اللواحق و الاحكام. مؤلف در مقام سوم در مسئله تنزیل به بحث مفصل می‌پردازد و قول به تنزیل را از متأخران مقارب عصر خویش مانند فاضل شریف مولی ابو الحسن بن محمد طاهر عاملی نقل می‌کنند و از آنجا که شریف عاملی رساله رضاعیه خود را در 1138 پرداخته است. بنابراین دور نیست مؤلف از فقهای نیمه دوم قرن 12 و شاید برادر صاحب حدائق - که رضاعیه‌ای دارد - باشد. مؤلف از صاحب حدائق نیز یاد می‌کند؛ خط: نسخ، کا: مهدی بن زلفعلی سنجانی، تا: جمادی الاول 1259ق؛ کاغذ: فرنگی سفید و شکری، جلد: تیماج قرمز، 21گ (1پ-21پ)، اندازه: 17×21سم [ف: 22 - 305]