رساله عملیه

129. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 224 معزی آغاز: الهی نمیشود الا باطاعة آنچه فرموده بنهجی که خواسته باطاعة اداء فاسده و خواهشهای نفسانیه و بالضروره که کیفیت بندگی خود را و آنچه خواسته و نخواسته؛ انجام: میتواند روزه را بگیرد تا تزویج معلوم گردد (بنابر اقوی و ظن بتزویج حکم شک دارد بنابر اقوی ولکن ثابت می‌شود تزویج بشهادة عدلین و باستقصاء ... مقدمه ای در باب تقلید و سپس با مسائل وضو ادامه پیدا کرده، و با احکام روزه به پایان رسیده است؛ خط: نسخ، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ رکابه‌دار، محشی؛ جلد: تیماج، 137گ، 23 سطر (9×16)، اندازه: 15/5×21سم [ف: 39 - 139]