رجال نجاشی

6. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 18411 آغاز و انجام: برابر خط: نسخ تعلیق، کا: حسن بن غالب براقی حسینی، تا: جمعه 27 ذیقعده 982ق؛ مصحح، محشی از املاء ابوالمعالی، ابوالهدی، محمد بن علی حیدری، محمد بن نجم حسینی؛ یادداشتهایی است از فخرالدین نصیری در خصوص این نسخه و نیز وقف این نسخه بر فقهای امامیه و علمای اثنی عشریه که تولیت آن به عهده حاج محمد ابراهیم و بعد از او به فرزندانش واگذار شده تاریخ شعبان 1236 و در ذیل آن مهری به نشان گویا «عبده محمد ابراهیم بن محمد حسن»، صورت اجازه قرائت و روایت نسخه است که حسین بن علی بن محمد خزاعی (ابوالفتح رازی صاحب تفسیر معروف) به فرزندش در ربیع الاول 551ق نگاشته و مالک نسخه نجم بن محمد بن محمد بن محمد بن حسن بن نجم شامی سکیکی در نجف اشرف در سنه 982ق این اجازه را کتابت کرده، طبق یادداشتی (گویا از فخرالدین نصیری) از عبارتی که در مقدمه جزء ثانی (در ص 111) نوشته شده و روی آن را بعداً خط کشیده‌اند معلوم می‌شود که این نسخه از روی نسخه اصل یا از نسخه‌ای در عصر مولف کتابت شده استنساخ کرده‌اند؛ مهر کتابخانه فخرالدین نصیری امینی؛ جلد: تیماج جگری، 247ص، 21 سطر، اندازه: 19×24/5سم [ف: 50 - 174]