راگ درپن

1. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 1521 آغاز: حمد و سپاس بی قیاس مر آفریدگاری را سزد که از حمد و سپاس بیرون است ... این زبانها زبان قال من است - بی زبانی زبان حال من است؛ انجام: ای سوخته ضبط این نفس کن ×× بس کن ز حدیث عشق، بس کن توضیح: نام مؤلف از نام کتاب و کتاب‌شناسی معلوم گردیده؛ خط: نستعلیق شکسته تحریری، بی‌کا، تا: 19 ذیحجه 1219-1119ق، جا: حیدرآباد؛ به عمل نواب سکندر جاه بهادر، از کتاب سرکار میر عالم بهادر نقل شده؛ کاغذ: نخودی هندی، 32گ، 15 سطر (8×14/5)، اندازه: 13×19/5سم [ف: 3 - 149]