دیونامه

تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 910 آغاز: بسمله، ز یزدان همی داشت باید سپاس ×× که در عهد شاهنشه حق شناس؛ انجام: جهان تا دهد از خداوند یاد ×× بماناد شه ناصرالدین راد مثنوی است که شاعر در آن از ناصرالدین شاه مدح کرده و پس از آن به دیوهای زمان حمله و انتقاد شدید نموده است؛ خط: شکسته نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: قرن 13، جا: تهران (احتمالا)؛ با سرلوح مذهب، دارای یک صحنه نقاشی دیوی که ساطوری در یکدست و سپری در دست دیگر و شاخ گاوی بر سر دارد، مجدول، در هر ورق یک بیضی نقاشی، آب و رنگ که پیکر دختری است؛ کاغذ: فرنگی، جلد: ابره زری، 16گ، 10 سطر (5/5×8/5)، اندازه: 13/5×21سم [ف: 2 - 446]