دیوان یحیی

تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 4749/2 آغاز: وطن بسایه گل ساز در چنین ایام ×× که گشت طارم و کاشانه نزد عقل حرام / نهاد نرگس بر فرق باز زرین تاج ×× گرفت گلبن در دست باز سیمین خام؛ انجام: آن دیده ز هجران تو جانم که مپرس ×× تاریک چنانست جهانم که مپرس / حقا و بجان و سر تو کین در سه روز ×× از دوری خدمتت چنانم که مپرس از یحیی قصیده است و غزل و رباعی نزدیک 350 بیت. در آن آمده (190): «همیشه با تو ز پاکان سخن رود بجهان ×× بود حکایت اول مقالت یحیی / هرانکه با تو نباشد بدل چو یحیی پاک ×× بریده باد سر اون بتیغ تو یحیی»؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 10؛ افتادگی: انجام؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: تیماج سرخ، 21ص (183-203)، 15 سطر (7×13)، اندازه: 13×22سم [ف: 14 - 3706]