دیوان هاتف اصفهانی

23. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 13499/21 آغاز: کرده ام از کوی یار بیهده عزم سفر ×× خار ملامت بپا خاک ندامت بسر؛ انجام: باد سر دشمنان در سم یکران تو ×× از خم چوگان تو گوی صفت لطمه خور قصیده زیبای رائیه‌ای است دارای 66 بیت، در وصف زلزله کاشان هنگامی که شاعر در آنجا اقامت داشته و ظاهراً از پادشاه آن زمان نیز مدح نموده: «درگه شاه جوان سده فخر جهان ×× صفدر عالی تبار سرور والا گهر / وارث دیهیم و گاه دولت و دین را پناه ×× شاه ملایک سپاه خسرو انجم حشر»؛ خط: شکسته نستعلیق، کا: محمد معین بن عبدالرزاق کاشانی، تا: نیمه نخست قرن 13؛ کاغذ: فرنگی، 3گ (62-64)، 12 سطر، اندازه: 7×17سم [ف: 34 - 254]