دیوان وفائی شوشتری

1. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 3574 آغاز: بسمله. فی نعت الرسول ص. روزگار از نکهت زلف نگارم عنبرین شد ×× گیتی از عکس رخش رشک نگارستان چین شد؛ انجام: یا رب بحق مرتضی ای خالق ارض و سما ×× برجان ما رحمی نما چون گرد عقبا ریخته در منقبت و مرثیت نزدیک به 2400 بیت و قصیده است و مثنوی و مخمس غزل سعدی و در پایان بندهایی است با تخلص مجرم و کاشی؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج حنایی، 101گ، 12 سطر (4×12)، اندازه: 11×17سم [ف: 12 - 2590]