دیوان واقف

2. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 9735 آغاز: ای به بزم شوق تو نالان زهر سوسازها ×× رفته در هر گوشه ای زان سازها آوازها / ... / از رک و پی بنده واقف نی همین در ناله است ×× ای به بزم شوق نالان زهر سوسازها؛ انجام: تو مجنون ادا و ناز بودی ×× تو واقف رند شاهد باز بودی / ترا من پارسا دانسته بودم غزل مرتب است و رباعی و ترجیع بند؛ خط: نستعلیق، کا: ملا محمد کمال نقش بندی، تا: 27 رمضان 1206ق؛ کاغذ: هندی، جلد: مقوا، 251گ، 15 سطر (10×20)، اندازه: 18×30سم [ف: 17 - 469]