دیوان نیازی صفوی

1. قم؛ معصومیه؛ شماره نسخه: 675 آغاز: برابر؛ و در پایان این غزل می‌گوید: شود از پی نیازی ز تو ضایع از چه یارا ×× بتو و ز خوبی تو چه زیان رسد نگارا؛ رباعیات: از آتش هجر سوخت چون پیکر ما ×× مایل بو فا و مهر شد دلبر ما / آمد که زند بر آتش ما آبی ×× وقتی که بباد رفت خاکستر ما؛ انجام: غزلیات: نیازی تا شنید است از تو شیرین سخن حرفی ×× کند ز انگونه کوه غم که فرهاد است پنداری؛ انجام رباعیات: الغرض چون از جفای آسمان ×× از جهان سوی جنان برداشت راه / زد نیازی بهر تاریخش رقم ×× شاهبازی ز آشیان افتاد آه دیوان غزلیات و رباعیات، غزلیات به ترتیب الفبای آخر قوافی تنظیم شده و در قسمت رباعیات، بخشی از رباعیات عاشق نیز ضمیمه شده؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 12؛ مجدول مذهب، با سرلوح مذهب و مرصع؛ جلد: تیماج، 66گ، 14 سطر (9×15)، اندازه: 13×20سم [ف: 2 - 313]