دیوان نوری

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8173/79 آغاز: زاده ... (؟) ز زمانه گویی توأم ×× دانش و محنت دو طفل را ... (؟) اشکم؛ انجام: با همه دانش چراست بر من افروز ×× روی زمین تنگ تر ز نقطه ... (؟) هم. درباره‌اش نوشته: «من کلام حکیم نوری، نامش میرزا یوسف از اعاظم اهالی نور از محارم خاقان شهید» (ظ: ناصر الدین شاه). معلوم نشد کدام یک از «نوری»های مذکور در فرهنگ سخنوران است چون نام هیچ یک به عنوان میرزا یوسف برده نشده است؛ خط: شکسته نستعلیق، کا: صحبت الله خان ملقب به دبیر همایون، تا: آغاز قرن 14؛ کاغذ: کاهی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 1ص (250)، اندازه: 13/4×21سم [ف: 27/1 - 340]