دیوان نوا

مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 16198 آغاز: مردم و اندر دلم حسرت دیدار تست ×× در صف محشر فتاد وعده دیدارها؛ انجام: روا باشد که من نان کم از بازار میگیرم ×× ولی از گندم و جو پر بود کندوی مستاجر شامل غزلیات و مخمسات است مخمس غزل محتشم با این مطلع: «کدام سرو ز سنبل نهاده بند بپایت / که برده دل ز تو ای دلبران شهر فدایت» و مخمس غزل سعدی: «گر کسی سرو شنیده است برفتار این است ×× یا صنوبر که بناگوش و برش سیمین است»، و مخمس غزل سید علی مشتاق اصفهانی: «صبح شد ساقی بشو ز آئینه رو زنگ خواب ×× جام زرین را بدور انداز همچون آفتاب»، از شاعری با تخلص «نوا» احتمالا از شاعران قرن 12 باشد که با جستجو در مآخذ و اشعار شرح حالش به دست نیامد فقط در برگ 32پ، در غزلی می‌گوید: «در نیشابور اگر چند صباحی ماندی ×× عجبی نیست ولی ترک نوا نتوان کرد» / «خاک بر فرق من بی سرو پا باد نوا ×× که نباشم به درش قابل خدمتکاری»؛ خط: شکسته نستعلیق خوش، بی‌کا، تا: قرن 12؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ واگذاری بنیاد مستضعفان در شهریور 1367؛ کاغذ: حنایی، جلد: تیماج دارچینی، 72گ، 10 سطر، اندازه: 8/6×14/5سم [ف: 17 - 255]