دیوان نقیب

10. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: 4897 آغاز: بسمله - فی القصاید علی ترتیب الحروف التهجی و هذه تکون منشدة فی التوحید. سپاس ما نشد شایسته شان تو یاربا ×× سپاسی خود به شأن خویشتن بر خویشتن فرما؛ انجام: خسروا گیتی به کامت باد و عشرت به جامت ×× باد دولت از زوالت باد شوکت بر مزیدت خط: نسخ، کا: احمد بن محمد موسوی بحرینی، تا: 1301ق، کاتب معلم اطفال ایتام آستانه مقدسه مبارکه بوده؛ نخست دیباچه‌ای است در سر گذشت او مانند ش 4873؛ کاغذ: ترمه، جلد: میشن سرخ، 201گ، 14 سطر، اندازه: 14/8×22/1سم [ف: 2 - 369]