دیوان نعمت

3. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 1513 آغاز: (داستانها): بمبئی. در سیرک، دختری ماهرو، در قفس چهار نره شیر رفت و هنرها نمود. آخر حکم کرد که شیر ...؛ آغاز مثنوی میهنی: شبی دیدم به خواب از برکه رودی ×× گذر کردم به باغ دلفروزی ...؛ آغاز غزلها: کنج غم عشقت خواست دیوانه دل ما را ×× زنجیر دو زلفت ساخت دیوانه دل ما را؛ انجام: کاین چرخ همان (؟) است که همچون بهرام ×× رد است به گور صد هزار ای ساقی دارای: 41 داستان کوتاه سفرنامه مانند، از دیده‌های او در بمبئی، عشق آباد، بخارا، سمرقند، مصر، اسلامبول و تفلیس است. سپس دو مثنوی میهنی. آنگاه غزل‌ها به ترتیب الفبایی از الف تا یاء؛ داستان‌ها؛ خط: نستعلیق شکسته، کاتب = مؤلف، تا: جمادی الثانی 1328ق؛ مهر: سراینده «عبده الراجی محمود الحسینی» (بیضی)؛ کاغذ: نخودی فرنگی، جلد: مقوا روکش ابری، 379ص، اندازه: 10/5×18سم [ف: 3 - 145]