دیوان نسیمی شیرازی

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 363/3 آغاز: نسیمی کنت کنزا محربی دور ×× حدیثی لؤلؤ شهواره منکدر / دریای محیط جوشا گلدی ×× کان ایله مکان خروشه گلدی / سر ازل اولدی آشکارا ×× عارف ینبه ایلاسون مدارا / پر بهره دالوت تو روز نسیمی ×× ترک ایلدی او زراپله نسیمی؛ حروف الفباء: شوال تمام ایلزنک یوزوندن چونکه رفع اولدی نقاب ×× ظلمتونـک دورانی کتچپی طاهر اولدی آفتاب / ای نسیمی سجده قیل ما همه کیم حق دن سنکا ×× فاعبدوا ایاه و اسجد و اقترب گلدی خطاب؛ انجام: و له قدس سره: جنت عدن ایمش بورونک اوشته لبونکده کوثری ×× قدر و برات ایمش ساجونک خال خطونک ملک لاری / چیکتی ساجونک نسیمی نی خبر عشقه نیلاسون ×× خبیر انونکدور او نیاسون دور قمرده خبری؛ لکاتبه: چو دیوان مخدوم سید نسیمی ×× به سعی فلک قدر خورشید مسند / محمد مؤتمن آن امیری که بادش ×× زمان تابع و بخت دولت مخلد / به توفیق یزدان کتابت نموده ×× فقیر گنه کار «سلطان محمد» / به ماه محرم مکمل شدست این ×× مرصع کتابی مزین مجلد / چو ده روز بگذشت در روز عاشورا ×× نمود این مه نو جمال مجدد / ز درهای معنی که مخزون در آنست ×× چگویم که بیش است از حد و از عد / چو از فضل و دانش بدین کرد میل او ×× رسید فیضش از فضل شیخ مجرد / شده فضل تاریخ او ور ندانی ×× بیفزای ده سال بر روی نهصد (910)، خدایا قبولی دهش در نظرها ×× که چون بیندش چشم گردد مقید / از آن کور دل دور باد این صحیفه ×× که با اعتراض است در نیک و دربد؛ تاریخ دیگر: تاریخ کتابتش شود طی ×× خالی چونَهی تو برزخ وی («طی» با گذاردن نقطه‌ای روی آن می‌شود «ظی» که برابر است با 910) دیوان ترکی نسیمی، شامل غزل‌ها به ترتیب تهجی؛ 114ص (13- 126) [سنا: ف: 1 - 195]