دیوان ناصر خسرو

35. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 10483 آغاز: مقدمه منقول از تذکره: چنین گوید کمترین خلق الله ناصر بن خسرو بن حارث بن ... موسی الرضا علیه السلم که در ریعان عمر مشعوف بودم. آغاز رساله (مقدمه دوم): و هو ابو المعین ناصر بن خسرو بن حارث ... موسی الرضا علیه التحية و الثنا اصحاب سیر و ارباب خبر را در تحقیق وی اقوالست. قوم عظمه و غلافی تعظیمه و قوم کفره و غلا فی تکفیره ... آغاز دیوان: بسمله، خداوندی که در وحدت قدیمست از همه اشیا ×× نه اندر وحدتش کثرت نه محدث را ازوانها آغاز ضمیمه: خواهی که نیاری بسوی خویش زیانرا ×× از گفته ناخوب نگهدار زبانرا؛ انجام: انجام مقدمه: بیرون جستم ز بند هر مکر و حیل ×× هر بند گشاده شد مگر بند اجل و الحمدلله الذی له الملک الدائم ... انجام: آنچه نخواهی که نه رویش مکار ×× و آنچه نخواهی که بشویش مکوی؛ انجام ضمیمه: همه یار تو از بهر تراشند ×× بی لقمه هوا دار تو باشند مشتمل بر دو مقدمه و شرح حالی منقول از تذکره آتشکده آذر و رساله «الندامة فی زاد القيامة» در 25 برگ که حکیم ابومعین ناصر بن خسرو بن حارث القبادیانی البلخی المروزی ملقب به حجت (394-481ق) آن را در اواخر عمر تصنیف کرده و تقی الدین محمد الحسینی ترجمه آن را ذکر نموده است؛ خط: نستعلیق خوش، کا: رضا قلی بن حاجی مهدی قلی سرابی، تا: مقدمه: 17 ربیع الاول 1255، دیوان: جمادی الاول 1252ق، جا: تبریز، به دستور محمد علی بیکا بن حاجی بیژن خان؛ بعد از اتمام و درج تاریخ کتابت: حدود 30 برگ قصاید و 7 برگ مثنوی روشنایی نامه افزوده شده، دارای کمند، مجدول مذهب، دارای سرلوح مزدوج مذهب و مرصع عالی و کتیبه، با یادداشتی از احتشام الدوله با امضای خان لر در تاریخ جمادی الاول 1265؛ مهر: «احتشام الدوله»؛ کاغذ: نباتی ترمه، جلد: ساغری مشکی، 332گ، 16 سطر، اندازه: 11/3×21/4سم [ف: 17 – 241]