دیوان ناصر بخاری (بخارائی)

13. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8022/2 آغاز: ای رخت افتاب کشور دل ×× تاب زلفت مه منور دل؛ انجام: باده نوشان درآمد [ند] بجوش ×× در و دیوار بر کشیدندی / که جهان پرتویست از رخ دوست ×× جمله کائنات سایه اوست ترجیع‌بندی در 10 بند و با بیت ترجیع: «که جهان پرتویست از رخ دوست ×× جمله کائنات سایه اوست». این شعر در اصل از ناصر بخارایی، شاعر سده هشتم است که در این نسخه جدید اشتباها به ناصر خسرو منسوب شده؛ خط: نستعلیق، کا: سید حسین فسوی معروف به ندیم، تا: 1307ق، جا: خیرآباد گناباد، در سفرش از طهران به گناباد؛ رکابه‌دار، مجدول؛ جلد: مقوایی، 5گ (1پ- 5ر حاشیه)، اندازه: 17×21/8سم [ف: 27/1 - 52]