دیوان میرزای قزوینی

2. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 3474/2 آغاز: لبهای نوش خند تو قند مکرر است ×× آن خال هندوی تو بدل نیش خنجر است؛ انجام: گرت خونابه گیرد دل ز دست دوستان نادان ×× نه شرط دوستی باشد که از دل بر زبان آید خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 14؛ کاغذ: فرنگی، جلد: پارچه، 20گ (60-79)، 18 سطر چلیپا و راسته (10×17)، اندازه: 17×22سم [ف: 11 - 2480]