دیوان مهدی استرآبادی

تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 225/8 آغاز: در چمن می‌کرد یاد قامتش باد صبا ×× سرو بشنید این سخن فی الحال بگرفت از هوا ... تا آنجا که: گفته ئی مهدی که تیر او بجان دارم هوس ×× ترجمان بسیار اکنون کز تو پیدا شد صدا؛ انجام: تک شعر: مردم ای دل چه کشی طره ریحانی ×× تا نیفتی بکامی ننشینی جایی غزل است، نصرآبادی (ن-1083) دو شاعر از قرن یازدهم به نام مهدی قمی اصفهانی [نصرآبادی ص 120] و مهدی طباطبائی [تذکره نصرآبادی ص 122] آورده است، و لیکن چون نسخه جای گفتگو پیش از قرن یازده نوشته شده، نمی‌توان آن را جز مهدی استرآبادی شاعر قرن دهم دانست؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 10؛ کاغذ: نخودی، جلد: تیماج مشکی، 14سطر (6×12/5)، اندازه: 11×18سم [ف: 2 - 246]