دیوان منعم اصفهانی

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 13485 آغاز: بر جبینت عرق ای ثانی حورالعین است ×× یا که نزدیک قمر جلوه کنان پروین است / از چه نسبت به عروسان دهمت گر ... ×× نو عروسان را مهر تو پری کابین است؛ انجام: مر ایران چو بوران مشوش ببین ×× زمین پر ز خون سیاوش ببین / گر اخوان بد را نداری نگاه ×× فتد یوسف ملک ما گه به چاه غزلیات شاعر است که به منعم تخلص می‌کند. این غزلیات نامرتب است و ظاهراً مسوده مؤلف است. شاعر روی بعضی اشعار اصلاحاتی انجام داده است. در آن چند ماده تاریخ وجود دارد از جمله تاریخ صحن حضرت عباس (ع) که در سال 1305 تعمیر شده است. هم چنین در آن شعری در انتقاد از شهید شیخ فضل الله نوری مندرج است؛ خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، بی‌تا؛ بعضی از اشعار خط خورده و تغییر داده شده؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 137گ، اندازه: 10/5×17سم [ف: 36 - 444]