دیوان مقبل اصفهانی

15. خوی؛ نمازی؛ شماره نسخه: 924 آغاز: خبر به هفت فلک شد که سیدالشهدا ×× رود به روضه جد خود از برای دعا / کسی نماند که از آسمان نکرد نزول ×× به قبه شرف انبیای باب بتول / به روضه اش ز هجوم ثوابت و سیار ×× نه آسمان بیکی کفش کن گرفت قرار××× اگر چه «مقبل» دلخسته ذلیل توام ×× تو داخل شهدای و من دخیل توام / شها کمینه غلامی که زار و بیدل تست ×× ز روی صدق و یقین سالهاست «مقبل» تست ××× شها منم که ز روی یقین غلام غلام تو ام ×× ز «مقبلی» تو در دهر نیکنام توام / به چشم مردم این شهر بسکه ارزانم ×× سیاه روی تر از سرمه صفاهانم / مرا به مشهد شاه رضا مرخص کن ×× پی توطن من طوس را مشخص کن؛ انجام: که انزوای تو یا بو تراب از مکراست ×× کنون زمان خلافت از آن بوبکر است / درآ بمسجد و با ما به صدق بیعت کن ×× بیا به خانه و آنگاه استراحت کن / چو این شنید بر آشفت حیدر کرار ×× جواب گفت در آشفتگی به آن غدار خط: نسخ، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ از روی خطی متعلق به ورثه یکی از علمای روستای سید تاج الدین خوی در 12شهریور1377زیراکس گرفته شده[میراث اسلامی: دفتر دهم- 780]