دیوان مشرب

2. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 8794 آغاز: بشنو از نی چون حکایت می‌کند ×× وز جداییها شکایت می‌کند / انکلا غیل نی نی حکایت لارقیلور ×× اول جدالیغ دین شکایت لارقیلور؛ انجام: محی کریم سن یا کرم جمله اولار میزیمه غم ×× آخر دمیده شولدودم من یغلمای کم یغلسون دفتر چهارم آن دارای چهارده کیمیا، با عناوینی به شرح زیر است: 1. انتقال کردن حضرت شیخ رکن الدین قدس الله سره العزيز، 2. ملامت دیدن شیخ سفیان ثوری علیه الرحمه و سؤال شیخ دیگر، 3. پیش پا خوردن داوود طائی و آواز از قبرستان شنیدن او، 4. تنبه دادن حضرت خضر علیه السلام شیخ سلیمان ابو دارانی را، 5. توبه دادن شیخ ذوالنون مرد طالب را، 6. گریه کردن یحیی معاذ عليه الرحمه و سؤال کردن مسافر که اینقدر گریه از برای چیست و جواب گفتن شیخ سبب گریه را، 7. حج رفتن سلطان بایزید بسطامی قدس سره و نومید شدن از حج و بازیافتن اصلی از وحدانیت الله تعالی، 8 مناجات کردن شیخ لقمان سرخسی و جواب شنیدن او، 9. خواب دیدن صوفیی و تعبیر جستن از شیخ خود، 10. زنار بستن شیخ بایزید قدس سره و در وقت وفات زنار بریدن او، 11. دیدن شیخ معشوق طوسی قدس سره تشنه را در راه و رحم آمدن شیخ را به آن تشنه، 12. پا برهنه رفتن شیخ بهلول در زمستان به جانب گورستان، 13. در رعایة والدین و حکایت شاه نقشبند و دیدن مردی را که در گور به عذاب است و پرسیدن سبب آن را، 14. در بیان کفن دزد و توبه کردن و توفیق یافتن به خدمت رسول اکرم (ص)؛ خط: نستعلیق، کا: پادشاه خواجه ابن رحمت الله، تا: 10 ربیع الثانی 1312ق؛ نسخه کامل است. علاوه بر مثنوی غزلیاتی بین حکایات دارد و در انتهای نسخه نیز غزلیات و مخمس و مسدس افزوده شده و کاتب (پادشاه خواجه) قصایدی در مرگ فرزندانش قمرالدین خواجه و منور خواجه سروده است. دارای چهار سرلوح، دارای کمند، مجدول؛ کاغذ: الوان، جلد: مقوا، 364گ، 17 سطر، اندازه: 16/5×27سم [ف: 17 - 231]