دیوان مرتضی قلی

تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 1357 آغاز: بسم الله الرحمن الرحیم. نحمدک اللهم یا نصر دین العرب بمعتمد صدر دیوان الادب ... الق العصا و البشر بنیل مراد ×× فلقد اعاد البشر دهر عاد؛ انجام: لازال مامون الحمی فی ظله ×× كنف البرية ما ترنم شاد. نجزت و تیسرت بعون الله الميسر على يراع ناظمه الناثر الفقير الى عفو مولاه اللطيف ابن نظام الدوله مرتضی قلی الشريف عفى الله عن جرائمها فی 1275. قصیده، در این نسخه ناظم و سراینده و کاتب قصیده مرتضی قلی ابن نظام الدوله است که پس از یک مقدمه منثور به زبان عربی در خصوص مدارج ادبی خویش و مدح پادشاه وقت ناصرالدین شاه قاجار قصیده‌ای با عنوان و نام پادشاه مزبور سروده و تقدیم داشته؛ خط: نسخ خوب، کاتب = مؤلف، تا: 1275ق؛ مجدول مذهب، با کمند زرین؛ مهر: حسین بن هدایت الله، محمد رضا حسینی، مشیر السلطنة؛ کاغذ: اصفهانی نباتی، جلد: تیماج گلی رنگ، 12ص، 10 سطر، اندازه: 13×20سم [ف: 4 - 971]