دیوان مدهوش تهرانی

4. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 9795 آغاز: مدهوش صهبای فنا و پیمانه نوش خمخانه بقا زهی عارف امی که زبان بیانش کلید خزینه ... حرف الالف / اگرم سر برود عشق تو از سرما را ×× مختصر می‌نرود ور برود سرما را؛ انجام: چندای مدهوش همچون بی هشان ×× قصه خوانی در بر دیوانگان / گر ترا چون هوشمندان هوش بود ×× از سخن گفتن لب خاموش بود خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: 1284ق؛ مجدول محرر، کمندکشی شده به شنگرف و لاجورد، دارای سرلوح مذهب مذیل به کتیبه مذهب، رکابه‌دار؛ جلد: تیماج مشکی، 119گ، 10 سطر، اندازه: 13/5×18سم [ف: 31 - 91]