دیوان محمود خراسانی

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1016/5-طباطبائی قصیده سلامیه، در سلام به معصومین و اهل بیت علیهم السلام. گوینده قصیده که آن را در 922 مطابق «خراسانی» انشاء کرده است درباره خویش در پایان قصیده چنین می‌گوید: «انا العبد بن عبد بن قنبر ×× فقیر حقیر کثیر الخطا / ضعیف نحیف ظلوم جهول ×× مسمى بمحمود اغفرلنا / و دعت خراسان طوف النجف ×× و بغداد و الحله و الكربلا / فطفت الى المكة البكة ×× و زرت المدينة فتم المنا / ايا صاحب الذهن تاريخها ×× فعدد خراسان وزد فيه ياء / و اذكرنى يا قارى المجلس ×× بحمد و اخلاص روحی فدا»؛ بی‌کا، تا: قرن 10؛ کاغذ: سمرقندی شکری، جلد: تیماج مشکی، 3ص (56-58)، اندازه: 12×18سم [ف: 23 - 298]