دیوان کلیم کاشانی

مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 4493/16 آغاز: چو اقبال نظام الملک برگشت ×× بگشت بخت او شبنم شرر گشت / مثنوی شکست دست: کیم من داغداری در زمانه ×× بهر داغی خدنگی را نشانه / مثنوی در تعریف اسب: مرا تا افکند هر روز جایی ×× نصیبم کرد گردون باد پایی / مثنوی جنگ شاهزاده: بمهمانی گوش ارباب هوش ×× یکی قصه دارم بمن دار گوش / تعریف سراپرده: برای سراپرده ات آفتاب ×× ز زر تار تابیده زرین طناب / مثنوی تعریف سپر: پیش رخ شه نه سپر شد حجاب ×× پاره ابریست بر افتاب؛ انجام: چگویم با تو کاین مطرب چه پرداخت ×× در و دیوار را در وجد انداخت / مثنوی شکست دست: چو شد تقدیر کس می‌افتد از بام ×× اگر گیرد درون چاه آرام / تعریف اسب: کند از شیهه شیون در طویله ×× توگویی مرده لیلی در قبیله / مثنوی جنگ شاهزاده: همیشه بر اورنگ فرماندهی ×× بماناد با فر ظل اللهی / تعریف سراپرده: بهر سرزمینی که شاه جهان ×× نهادست پا، گشته بر گرد آن / مثنوی تعریف سپر: حفظ الهی سپر شاه باد ×× چرخ سپردار و هواخواه باد چند مثنوی در باب قحط دکن و شکست دست کلیم و تعریف اسب و جنگ شاهزاده اورنگ زیب با فیل و کشته شدن اسب شاهزاده و تعریف سراپرده شاهجهان و تعریف سپر، در حدود چهارصد بیت؛ 15ص (488-503) [ف: 7 - 589]