دیوان کلیم کاشانی

16. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 1075-6/165 آغاز: بسمله بگذاشتم بهم بدونیک زمانه را ×× آزاده‌ام ندام شناسم نه دانه را / سرمای سرو مهری گل بود در چمن ×× آتش زدیم خار و خس آشیانه را؛ انجام: از کوتهی خلعت آسایش کسی است ×× گر زانکه مزایای بدامان نرسیده / تا عشق بود کم نشود تیرگی بخت ×× شب بیشتر از شمع به پایان نرسیده / دراین زمانه که مرغ کباب درقفس است ×× کلیم فکر رهایی تو از کجا کردی از حرف «الف» تا حرف «هاء»؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 11؛ افتادگی: انجام؛ با سرلوح، مجدول؛ تملک: محمد وثوق در تیر 1320؛ جلد: مقوا زرد، 68گ، 15 سطر، اندازه: 10/5×17/5سم [ف: 4 - 1927]