دیوان قوام شیرازی

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 13395 آغاز: ای سرو ناز حسن که خوش می‌روی بناز ×× عشاق را بناز تو هر لحظه صد نیاز / مفتی بشرب می‌دهدت فتوی جواز ×× گر بر رخش بعشوه کنی چشم مست باز؛ انجام: نگر ز راه کرم بر قوام خسته جگر ×× که ایستاده بدرگاه تو غزل خوان است / مدام ظل تو باشد بفرق کل انام ×× هماره تا که بر افلاک ماه تابان است ابیاتی است که شاعر در مدح امین السلطان سروده است. او در اشعارش«قوام»تخلص می‌کند؛ خط: نستعلیق جلی، کاتب = مؤلف، بی‌تا؛ با سرلوح مزدوج مرصع مذهب، مجدول مذهب مرصع؛ جلد: مقوا، 6گ، 13 سطر، اندازه: 14×20/5سم [ف: 36 - 329]